مکان های ناشناخته جهان

[Arooz]

استون هنج



استون هنج در دشتهای جنوب انگلستان در دو مایلی روستای Amesbury در Wiltshire مکانی در 145 کیلومتری غرب لندن واقع شده است.


این بنا یکی از بناهای بزرگ سنگی است که توسط مردم باستان در اروپا ساخته شده‌. سازندگان استون هنج، از سال 3100پیش از میلاد، سنگهای این بنا را به شکل چند دایره تو در تو، در مکان فعلی آن کار گذاشتند. احتمالا سازندگان از این دایره‌های سنگی برای مشاهده حرکات خورشید، ماه و ستارگان که در آن زمان طی مراسم مذهبی مورد پرستش قرار می‌گرفتند، استفاده می‌شده‌است. سنگهایی شبیه به آنچه که در این بنا به کار رفته، در مناطق دیگر مانند کارناک فرانسه و نیوگرنج ایرلند، یافت شده‌است.
استون‌هنج از دو دایره‌سنگی متحد‌المركز تشكیل شده است كه ارتفاع سنگ‌های دایره درونی آن به6 متر و وزن‌شان به حدود 50 تن می‌رسد. به عقیده كارشناسان، استون‌هنج در چند مرحله و در یك بازه زمانی هزارساله، از 2 هزار تا 3هزار سال پیش از میلاد مسیح، ساخته شده است. برخی از متخصصان بر این باورند که این حلقه بزرگ سنگی در استون هنج برای نظارت و همچنین به عنوان معبدی برای ستایش کردن به کار می رفته است. آنها به خاطر وضعیت قرار گرفتن سنگ بزرگ به نام «سنگ هیل» (سنگ پاشنه) که 6متر 20 پاارتفاع دارد و 35 تن وزن آن است.
متخصصان بر این باور هستند هنگامی که در زمان تغییر تابستان 22 ژوئن، طولانی ترین روز سال، خورشید طلوع می کند، به سنگ هیل می تابد و یک سایه بلند بوجود می آید که تدریجا از مرکز بنا عبور می کند. این امر ثابت می کند که استون هنج بر اساس دستورات نجومی ساخته شده است و اهداف مذهبی داشته است.
ساخت استون‌هنج در زمان خود یك شاهكار مهندسی و مستلزم انگیزه، وقت و نیروی انسانی بالایی بوده است. با این حال تا امروز دلیل ساخت استون‌هنج روشن نشده است، هر چند تئوری‌های زیادی در مورد كاربرد و دلیل ساخت این دوایر سنگی وجود دارد كه هنوز هیچ یك از آن‌ها به یقین ثابت نشده‌اند.
اولین مرحله شامل هنج، یک کانال گرد با یک ساحل خاکی در درون آن بود. تقریبا یک هزار سال پیش، در طول مرحله دوم، کارگران دو حلقه متحد المرکز از سنگها را در مرکز بنای اصلی بلند کردند. احتمالا برای آن از 80 قطعه سنگ آتشفشانی باریک، به نام سنگ آبی استفاده نمودند.
سنگ آتشفشانی بیشتر از کریستالهای سنگ چخماق تشکیل می‌شدند و به نظر می‌رسد آنها را از معادن کوههای پرسلی در دایفد، و از به آنجا آورده باشند. فاصله این منطقه تا استون هنج 217 کیلومتر یا 135 مایل است. احتمالا یک تیم از کارگران سنگهای 5/4تنی را بوسیله قایق در بیشتر طول راه حمل کرده‌اند. احتمالا سپس آن سنگها را به ساحل کشیده‌اند.

سومین مرحله از ساخت این بنا در سال 2000قبل از میلاد شروع شد. سنگهای آبی با 80قطعه سنگهای سیاه بزرگ مرکزی به نام «سارسین» تعویض شدند. اینها همان سنگهای معروف هستند که امروزه هم دیده می‌شوند. این سنگها از ناحیه اطراف مارل بورو داون به آنجا آورده شدند، اما حمل آنها هم حتی مشکلتر از سنگهای آبی بود. وزن آنها تا56 تن می‌رسید و هر کدام را باید بوسیله گروهی از مردان روی زمین می‌کشیدند.
بیشتر سنگهای سارسین به شکل یک حلقه در کنار هم چیده شدند. پنج «تریلیتون» نیز در داخل حلقه قرار گرفتند که از 2سنگ ایستاده که روی آنها یک سنگ افقی قرار می‌گرفت، تشکیل می‌شدند. امروزه فقط 3 تریلیتون باقی مانده‌است.
حرکت دادن سنگ‌های عظیم الجثه به محل استقرارشان، یک کار بسیار عظیم بود. یک مطالعه نشان می‌دهد که یک هزار نفر در مدت 3 هفته می‌توانستند فقط یک قطعه را به استون هنج حمل کنند. حتی با استفاده از چنین نیروی کار عظیمی، ساخت قسمت مرکزی بنا بیش از ده سال طول می‌کشید.
در عین حال بررسی‌های علمی در مورد استون‌هنج نیز ادامه دارد و هر روز فرضیات جدیدی درباره چگونگی و علت ساخت این بنای سنگی منحصر به فرد مطرح می‌شود. با این وجود هنوز هیچ یك از این تئوری‌ها نتوانسته‌اند توضیحی قانع‌كننده و همه‌جانبه در مورد استون‌هنج فراهم كنند و به این ترتیب راز این محوطه باستانی 5 هزارساله تا امروز سر به مهر باقی مانده است.
استون هنج در گذر زمان


3100 قبل از میلاد
اولین مرحله از استون هنج شامل خندق حلقه ای با یک کناره در داخل، ساخته شد. یک حلقه از 56 سوراخ(امروزه آنها را سوراخهای اوبری می نامند)در درون ساحل (کناره)ایجاد شد. سنگ هیل در شمال شرقی استون هنج بر پا شد.
2500 قبل از میلاد
محل دفن در نیوگرنج در ایرلند ساخته شد.
2100 قبل از میلاد
مرحله دوم استون هنج (استون هنج)ساخته شد. ساختار اولیه توسط یک سلسله سنگهای آبی دایره شکل مشخص می گردد.
1800 ـ 2000 قبل از میلاد
سنگهای ایستاده و ردیف شده در یک خط در فرانسه و جزیره کرس ظاهر می شوند.
2000 قبل از میلاد
کار ساخت مرحله سوم (استون هنج)آغاز می گردد.
1900 قبل از میلاد
سنگهای سارسین بزرگ در استون هنج بر افراشته می شوند.
1500 قبل از میلاد
سنگهای آبی در استون هنج کار گذاشته می شوند. آخرین مرحله استون هنج به پایان می رسد.