درخت ممرز از اروپا تا قفقاز و ايران در نقاط مختلف جنگلهاي شمال از ارتفاعات متوسط ميان بند و از ارسباران و آستارا تا گلي داغي انتشار دارد و نمونه هاي فوقاني آن در جنگلهاي نور و دره زرين گل گرگان تا 1000متر از سطح دريا ديده مي شود.

به گزارش سرويس «محيط زيست» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ممرز درختي است با ارتفاع 25 متر با پوست خاكستري كه در كهنسالي شيار دار و تيره رنگ مي گردد. جوانه هاي آن كشيده و باريك به طول يك سانتي متر است و به وسيله فلسهاي متعدد قهوه اي رنگ و مژه دار پوشيده مي شود.

شاخه هاي جوان آن قهوه اي رنگ و كم و بيش خزي است. برگهايش داراي دم برگي به طول 8-15 ميليمتر است. پهنك آن صاف بوده بر پشت آن كرك هايي تكيه نموده است. شكل برگ تخم مرغي كشيده با قاعده اي گرد يا قلبي شكل و نوك تيز با دندانه هاي مضاعف است و در حدود 6-12 سانتيمتر طول و 3-6 سانتيمتر عرض دارد. تعداد رگبرگ هاي آن بين 10-15 جفت بوده شاتون آن آويزان و به طول 2-5 سانتيمتر است كه پس از بارور شدن و رسيدن ميوه به طول 15 و قطر 6 سانتيمتر مي رسد. برگه هاي ميوه ممرز در حدود 3-5 سانتيمتر طول دارد و داراي سه لوب مي باشد. حاشيه درشت بوده و لوب مياني آن بلند و كشيده با توكي كند و يا گرد است و هر يك رگبرگ مياني مشخصي دارد.

چوب ممرز در مصارف روستايي كمتر استفاده مي شود. تخته هاي لت آنرا براي پوشش سقف شيرواني منازل به كار مي برند. درخت ممرز در ايران واريته هاي مختلفي دارد كه از لحاظ شكل ميوه، رنگ پوست درخت،‌ اندازه برگ و بعضي مشخصات از گونه اصلي متمايز مي شوند.